* ( بخش سوم در عدل ) * و اين بخش مشتمل بر سه مبحث است : « مبحث اول در معنى عدل و حسن و قبح و اقسام آن : عدل در لغت به معناى تساوى و برابرى بين دو چيز است ، چون برابر بودن دو كفه ميزان ، و بمعنى نهادن چيزى است در محل خود ، بر خلاف ظلم كه وضع چيزى در غير موضعش مىباشد ، و بمعنى امر متوسط نيز مىآيد ، و بمعنى استقامت هم استعمال مىشود مانند استقامت خط . و در اصطلاح منزّه دانستن حقتعالى از فعل قبيح و لغو و اخلال بواجب است . و عدل نسبت بعباد بر سه قسم مىباشد : عدل در افعال ، عدل در اخلاق و عدل در احكام . عدل در افعال اينست كه گفتار و كردار و رفتار انسان مطابق با حكم عقل و شرع و از روى حكمت و مصلحت باشد و اعلى مراتب آن عصمت مىباشد كه عبارت از ملكه نفسانى مىباشد كه مانع صدور جميع معاصى اعم از صغيره و كبيره و باعث اتيان بواجبات و مصون بودن از خطاء و سهو و نسيان گردد و عصمت كه در پيغمبر و امام شرط است همين معنى مىباشد و اين خوددارى مراتبى است تا برسد بدرجهء كه حتى مانع از صدور ترك اولى هم بشود . و نازلترين مرتبه آن عدالت شرعى است كه عبارت از ملكه نفسانى